Puur deliz recept pesto alla genovese

Die potjes vol met zout, suiker en conserveringsmiddelen zijn echt niet nodig! De lekkerste Pesto alla Genovese maak je zelf!

In een vorige blog schreef ik over de Cucina Povera. Uit deze toch niet meer zo arme keuken, kent ook de Pesto alla Genovese haar oorsprong. Met weinig, maar verse en pure ingrediënten de meest smaakvolle en rijke gerechten op tafel zetten.

De Pesto alla Genovese, vindt haar oorsprong zoals de naam al verklapt in Genua. De eerste recepten gaan terug naar de jaren 800 n.c. en in al die honderden jaren is het recept niet veel veranderd. Vooral in tijden van schaarste, kon men voor deze heerlijke pasta vrij makkelijk aan de ingrediënten komen. Deze werden in de natuur gevonden en de lang gerijpte Parmigiano en/of Pecorino kaas, wat nu meer gezien wordt als een luxe-ingrediënt, was vaak ook op voorraad. Deze kazen van koemelk (parmigiano) en schapenmelk (pecorino) zijn lang gerijpt en dienden vroeger puur om kazen lang houdbaar te maken en met een minimale hoeveelheid erg veel smaak toe te voegen.

Puur deliz recept pesto alla genoveseEn dan nu het recept!!

In Italië wordt aangeraden de pesto met de hand en gebruik van een marmere mortier en houten stamper te maken. Dit wordt voornamelijk gedaan om er voor te zorgen dat de basilicum niet gaat oxideren en te donker van kleur en te grasachtig van smaak wordt. In deze tijd is het natuurlijk veel makkelijker om een foodprocessor te gebruiken, dit doen wij ook. Zet dan wel een uur voor gebruik de kom en het mes in de koelkast. Doordat er dan bij het proces minder warmte vrijkomt, zal de basilicum minder oxideren.

Wat heb je nodig? (3 tot 4 personen)

  •   50 gram basilicum
  •   100 ml extra vergine olijfolie
  •   80 gram Parmezaanse kaas (vers geraspt)
  •   18 gram pijnboompitten
  •   1 teentje knoflook
  •   zout naar smaak toevoegen

Begin met het schoonmaken van de basilicum. Dit doe je met een vochtig doekje. Was dus niet de basilicum onder de kraan. Door het wassen kan het namelijk ook weer sneller gaan oxideren. Maal dan de basilicum en knoflook en een beetje zout samen, totdat je een creme-achtige substantie begint te krijgen. Voeg dan de pijnboompitten toe en maal ook dit, totdat het één geheel is. Begin dan beetje bij beetje de Parmezaanse kaas toe te voegen. Wij voegen ook een beetje Pecorino toe, dat geeft net iets extra’s. Als alle Parmigiano goed is opgenomen, voeg je heel langzaam beetje bij beetje de olijfolie toe en als nodig nog een beetje extra zout. Blijf dit alles malen/mengen totdat je een mooie olie en creme-achtig geheel hebt. Gebruik je een foodprocessor? Probeer dan zo kort mogelijk te malen, om te voorkomen dat de pesto te warm wordt.

Je Pesto is klaar! Voeg deze heerlijke verse pesto toe aan je pasta, als je deze afgegoten hebt en in een grote schaal zit. Meng de pesto in de pasta samen met een scheutje kookwater van de pasta. Hierdoor bindt de pesto mooi aan de pasta.

Buon Appetito!

Puur deliz recept pesto alla Genovese

Bewaaradvies; 

De verse pesto kun je makkelijk 2 a 3 dagen in de koelkast bewaren. Doe dit is een goed af te sluiten potje (weckpotje) met een laagje olijfolie erop. De pesto kun je ook invriezen. Doe dit dan wel in de porties die je gebruikt. Je kunt na het ontdooien namelijk niet de pesto opnieuw invriezen.

Extra tip!

Gebruik pijnboompitten van goede kwaliteit om het pijnboompittensyndroom te voorkomen. Pijnboompittensyndroom???? Yessss, dat bestaat en is vreselijk irritant! Je houdt dan iedere keer dat je eet een bittere smaak in de mond. Dit kan een aantal dagen tot weken aanhouden. Meer over het pijnboompittensyndroom en hoe je het kunt voorkomen lees je hier.

Groetjes,

Silvia

 

 

 

Puur deliz blog agriturismo Barbagia

Ga jij nog op vakantie? Of ben je misschien al terug en ben je in je hoofd al weer druk bezig met het plannen van je vakantie in 2019?

Hoe fijn ik ons huisje in Enschede ook vind, ieder jaar als we Sardinië weer verlaten, doe ik dit met tranen in mijn  ogen. Mijn tweede huis, daar waar ik ‘vroeger’ hele zomers doorbracht. Zon, zee, bergen, ongerepte natuur, heerlijk eten en Sardijnse gastvrijheid. In mijn ogen een stukje Paradijs. En dit jaar vond ik ook nog een echt pareltje net buiten Alghero. Namelijk Agriturismo Barbagia.

Voor de laatste 3 nachten op Sardinië was ik op zoek naar een agriturismo/B&B/hotel in de buurt van Alghero. Naast dat ik Alghero geweldig vind, is dit een handige locatie ten op zichte van Porto Torres, het havenstadje, waar vandaan de ferryovertocht terug gaat naar het vaste land. Ik had een dagovertocht geboekt, wat betekent dat je om 07.00 uur ‘s ochtends in de haven moet zijn. Het is dan handig om in de buurt te overnachten, zodat je niet al ‘s nachts je bed uit moet.

Wij zijn zelf niet van de hele toerischtische drukke en volle hotels en resorts. Liever verblijven wij in kleinschalige, charmante en niet in het centrum gelegen verblijven. Dit is nog best een klus om dit in het hoogseizoen voor een betaalbare prijs te vinden. Bij toeval stuitte ik op Agriturismo Barbagia, die met geluk ook nog één kamer vrij had! Het was al juni en vaak zijn dan alle mooie betaalbare accomodaties al voelgeboekt! Alsof mijn naam er op stond dus! Ik heb gelijk diezelfde dag geboekt en alles rond gemaakt.

Puur deliz blog agriturismo Barbagia

Wat is een Agriturismo?

Agriturismo is de benaming voor een boerenbedrijf in Italië dat primair wordt gebruikt voor agricultuur en secundair voor toerisme*. Vaak zie je een combinatie van logies + ontbijt wat wordt aangeboden en daarnaast nog een restaurant waar je kunt genieten van locale producten waarvan gedeeltelijk of geheel eigen productie.

Zo ook bij Agriturismo Barbagia, een familiebedrijf gerund door Paula en haar broers. Zij bieden 6 mooie ruime kamers. Geen luxe, maar wel gemak en charme in Sardijnse stijl. Daarnaast hebben zij een restaurant waar je dagelijks kunt genieten van traditionele Sardijnse gerechten waarvoor zij een vast menu aanbieden (geen a la cart dus). En oh oh oh wat hebben wij hier heerlijk gegeten!

* ik zeg alvast sorry voor de slechte kwaliteit van de foto’s. Door de gezellige sfeerverlichting en overvolle tafels is het me niet gelukt om hele mooie foto’s te maken die alle gerechten tot hun recht laten komen. Daarbij hadden we ook gewoon honger en wilden we snel eten *oeps*! 

Puur Deliz blog agriturismo Barbagia

Je begint de avond met een Aperitief. Je kon kiezen uit Vermentino (Sardijnse witte wijn) of Cannonau (Sardijnse rode wijn), een olijfje en pane carasau (Sardijns crackerbrood).

Al snel werdt de tafel gevuld met meerdere verschillende kleine voorgerechtjes. Een perfect antipasto!

Puur deliz blog agriturismo Barbagia

Puur deliz agriturismo Barbagia Met eigenlijk al een goed gevulde buik, werd de volgende gang op tafel gezet. In Italie is dit even ‘primo’ wat bijna altijd een pasta- of rijstgerecht is. Wij kregen verse huisgemaakte pasta met een tomatensaus en pecorino Sardo (Sardijnse schapenkaas) en Ravioli met ricotta en spinazie.

Puur deliz blog agriturismo Barbagia

Puur deliz blog agriturismo Barbagia

Na de pasta was het tijd voor het ‘secondo’, wat in Italië bijna altijd vlees en/of vis is. Wij kregen heerlijke maialetto arrosto (geroosterd biggetje), deze was zo ontzettend mals en sappig, dat nu bij het schrijven het water me al weer in de mond loopt! En één van mijn favorieten, lamsstoof met aardappeltjes. Ook al zaten we eigenlijk al te vol, we hebben als goed gasten alles opgegeten! Het was echt ontzettend lekker!

Puur deliz blog agriturismo barbagia

Puur deliz blog agriturismo barbagia

Puur deliz blog agriturismo barbagia

Maar we zijn nog niet klaar! Een Sardijns dessert mocht niet missen! Meloen en zoete Sardijnse heerlijkheden. We zaten eigenlijk te vol, maar we moesten natuurlijk alles wel proeven!

Puur deliz blog agriturismo barbagia

En ook dat was nog niet het eind! Een Italiaans diner sluit je in stijl af met koffie en een digestief. Je kon kiezen uit Mirto of Grappa. Wij kozen voor het traditionele Sardijnse likeur Mirto. Perfect om 2,5 uur lang tafelen mee af te sluiten!

Wij hebben echt ontzettend genoten van deze avond! Het eten was echt traditioneel en overheerlijk! De locatie prachtig en sfeervol. En het personeel vriendelijk en gastvrij! Ook kun je hier met kids prima terrecht, door de grote speelweide naast het restaurant. De kids kunnen zich in de speeltuin uitleven terwijl jij rustig geniet! Een dikke aanrader dus!

Ook de overnachtingen zijn ons heel goed bevallen! We hebben heerlijk geslapen en het ontbijt was ook een aangename verrassing. Verse koffie (niet uit een automaat) fruit, broodjes, koekjes en cakejes, en zoet en hartig beleg! Alles was perfect!

Agriturismo Barbagia ligt op ongeveer 15 minuten rijden van Alghero en binnen 10 minuten ben je al bij de meest prachtige stranden!

Voor meer info (en mooie foto’s) check de website van Agriturismo Barbagia of mail naar info@agriturismobarbagia.it. **

Paula en familie heel erg bedankt voor alles! We hebben ontzettend genoten!

Ga jij op vakantie naar Sardinië of heb je hier interesse in, mail me gerust voor tips, do’s en don’ts!

 

* bron Wikipedia

** dit is geen gesponsorde blog! Ik schrijf dit omdat ik dit een absolute aanrader vind en ontvang hier niets voor!

Puur deliz Cucina povera

Si stava meglio quando si stava peggio.

We zouden er beter aan toe zijn als het slechter met ons zou gaan! Dat is eigenlijk waar de Italiaanse Cucina Povera in onze tijd om gaat. Letterlijk vertaald de ‘armeluiskeuken’, maar voor velen de rijkdom en kunst van de simpele keuken.

Anders dan dat de naam doet vermoeden was/is de Cucina Povera niet voor de armen. In de Middeleeuwen waar deze stijl haar oorsprong vind, hadden de armen praktisch geen eten. Ook tijdens en na de Eerste en Tweede Wereldoorlog, was dit niet de keuken voor de armen. De middenstand die de schaarste in voedsel moest opvangen heeft de basis gelegd voor deze kookstijl.

De Cucina Povera was dus voornamelijk van de middenstand die in die tijd land bewerkten voor landeigenaren. Zij kookten op een creatieve manier om zo de schaartse aan vlees en andere dierlijke producten op te vangen. Als ze geluk hadden werd er één keer per week vlees gegeten en dan niet eens de mooie stukken, maar bijvoorbeeld de organen. Het vlees werd dan gebruikt voor bijvoorbeeld een ragu en werd zo lang mogelijk gestoofd om zoveel mogelijk smaak te krijgen. Doordat melk snel kon bederven werd hier kaas van gemaakt en van de wei weer Ricotta. Er werd veel gebruik gemaakt van granen, wild groeiende kruiden (rozemarijn, laurier en tijm) en planten zoals snijbieten, artisjokken, wilde groene asperges en cichorei. Ook werd er gebruik gemaakt van veel peulvruchten als bron van proteïne, zoals bonen, kikkererwten en linzen.

De naam Cucina Povera verwijst dus meer naar wat en hoe er gekookt werd. Met weinig ingrediënten, het maximale bereiken.

Gerechten uit de Cucina Povera zijn niet alleen seizoensgebonden maar ook streekgebonden. In heel Italië zie je dit in de traditionele streekgerechten terugkomen. Bekende gerechten die hun oorsprong kennen in de Cucina Povera zijn bijvoorbeeld pasta con fagioli (pasta met bonen) en minestrone (dikke groentesoep met oa bonen of linzen en pasta). Maar ook de  Cipollata (gestoofde uien) en pane fritto (gefrituurd brooddeeg) .

In de Italiaanse keuken is natuurlijk wel het één en ander veranderd, maar de eenvoud in de gerechten en het principe van ‘less is more’ blijft terug komen.Je gerechten zo bereiden dat alle ingrediënten tot hun recht komen en je een maximale smaakbeleving ervaart met weinig en vooral verse ingrediënten.

De Cucina Povera en/of het Mediteraanse dieet zijn door hun vrij gezonde karakter weer erg populair geworden de afgelopen jaren. Er is al menig kookboek verschenen met veel lekkere ouderwetse recepten in een modern jasje. Ook doordat veel gerechten vegetarisch en vaak ook vegan zijn, past dat natuurlijk steeds meer in onze vernieuwende maatschappij.  Tegenwoordig is het wel vrij prijzig om te koken met verse wilde groenten en kruiden. Daarnaast zijn ze ook niet altijd te vinden.

Ik ben zelf groot fan van de Linzensoep met pasta. Als klein meisje vond ik het vreselijk als mijn moeder dit maakte. Tegenwoordig eten wij dit eigenlijk wekelijks! Gelukkig vindt Raff (nu bijna 3 jaar) dit heerlijk. Hij vraagt zelf om Nonna’s pastasoep, zoals hij dit zelf noemt.

Puur deliz Cucina povera

In mijn volgende blog deel ik mijn moeders recept met jullie voor deze super gezonde vegan linzensoep !

Stay tuned!

Hoewel ik eigenlijk gewoon op vakantie was, blijft Puur Deliz natuurlijk gewoon in mijn hoofd aanwezig! En tijdens de vakantie in Italië heb ik dan ook heel erg veel inspiratie op kunnen doen voor nieuwe gerechten!

Deze pastasalade is zo ontzettend lekker dat ik er meteen mee aan de slag ben gegaan voor Puur Deliz! En op mijn vraag aan jullie op Instagram of dit nieuwe gerecht een plaatsje op de kaart verdiend is volmondig ‘Jaaaaa’ gezegd!

Daarom vanaf vandaag te bestellen, de Insalata di pasta con melanzane e olive Taggiasche. Salade van Mafalda pasta met gebakken aubergine, taggiasche olijven, mozzarella, kappertjes en cherrytomaatjes.

Puur deliz nieuw gerecht Insalata di pasta con melanzane e olive taggiasche

Maar……. deze heerlijke pastasalade is voor nu alleen tijdelijk te bestellen, omdat ik hiervoor de bijzondere Mafalda pasta gebruik en ik hier niet erg veel van op voorraad heb! Ik ben nog even opzoek naar hoe ik deze kan bestellen! Op = voor nu dan ook echt op! Wees er dus snel bij!

Klik hier om gelijk te bestellen!